Skip to content

Skuteczność leków przeciwpsychotycznych u pacjentów z przewlekłą schizofrenią ad 5

4 tygodnie ago

185 words

Podstawowa charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów z randomizacją. Rysunek 1. Rysunek 1. Rekrutacja i wyniki. Pacjenci z późnymi dyskinezami nie zostali przydzieleni do perfenazyny. Zyprazydon dodano do badania po włączeniu około 40 procent pacjentów. Tabela 2. Tabela 2. Wyniki Pomiary skuteczności w populacji, której celem jest leczenie. Tabela przedstawia wyjściową charakterystykę demograficzną i kliniczną pacjentów. Figura przedstawia rejestrację, randomizację i obserwację pacjentów z badania; 1493 pacjentów zostało włączonych do badania i losowo przydzielonych do leczenia. Wszystkie dane z jednego miejsca (33 pacjentów) zostały wykluczone przed analizą ze względu na troskę o integralność danych z tego miejsca przed końcem badania i przed odkryciem. Średnie dawki modalne wynosiły 20,1 mg na dzień dla olanzapiny, 20,8 mg na dzień dla perfenazyny, 543,4 mg na dobę dla kwetiapiny, 3,9 mg na dzień dla rysperydonu i 112,8 mg na dzień dla zyprazydonu (tabela 2). Siedemdziesiąt cztery procent pacjentów w analizie zamiaru leczenia (1061 z 1432) zaprzestało przydzielonego im leczenia w fazie przed 18 miesiącem (mediana, 6).
Przerwanie leczenia
Czas do przerwania leczenia z jakiejkolwiek przyczyny był dłuższy w grupie olanzapiny niż w grupie leczonej kwetiapiną (współczynnik ryzyka, 0,63, p <0,001), grupa risperidonu (współczynnik ryzyka, 0,75; p = 0,002) lub grupa perfenynazynowa (współczynnik ryzyka, 0,78, P = 0,021) (tabela 2). Jednak różnica między grupą olanzapiny i perfe-zynazyną nie była znacząca po korekcie dla wielokrotnych porównań (wymagana wartość P, . 0,017). W kohorcie 889 pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji po zyprazydonie dodano do badania, ci otrzymujący olanzapinę mieli dłuższe przerwy przed przerwaniem leczenia z jakiejkolwiek przyczyny niż ci z grupy zyprazydonu (współczynnik ryzyka, 0,76, P = 0,028). Jednak różnica ta nie była znacząca po korekcie dla wielokrotnych porównań (wymagana wartość P, . 0,013).
Czas do przerwania leczenia ze względu na brak skuteczności był dłuższy w grupie olanzapiny niż w grupie perfenazynowej (współczynnik ryzyka, 0,47, P <0,001), grupa kwetiapiny (współczynnik ryzyka, 0,41; P <0,001), grupa risperidonu (współczynnik ryzyka, 0,45, P <0,001), lub grupa zyprazydonu (współczynnik ryzyka, 0,59, P = 0,026), ale różnica między grupami olanzapiny i zyprazydonu nie była znacząca po korekcie dla wielokrotnych porównań (wymagana wartość P, . 0,013 ) (Tabela 2). Nie było znaczących różnic między grupami w czasie do czasu przerwania leczenia z powodu niedopuszczalnych skutków ubocznych (P = 0,054). Czas do odstawienia spowodowany decyzją pacjenta (tj. Pacjent samodzielnie zdecydował się przerwać leczenie) był podobny do czasu przerwania z jakiejkolwiek przyczyny (Tabela 2).
Czas trwania skutecznego leczenia był znacznie dłuższy w grupie leczonej olanzapiną niż w grupie leczonej kwetiapiną (współczynnik ryzyka, 0,53, P <0,001), grupa risperidonu (współczynnik ryzyka 0,69; P = 0,002) lub grupa perfenazyn (współczynnik ryzyka, 0,73; P = 0,013) i był znacznie dłuższy w grupie risperidonu niż w grupie leczonej kwetiapiną (współczynnik ryzyka 0,77; p = 0,021).
Korekta wyników dla zmiennych dodatkowych
Analiza eksploracyjna zidentyfikowała następujące czynniki predykcyjne wcześniejszego przerwania leczenia: wyższy wyjściowy wynik PANSS (P = 0,001), młodszy wiek (P <0,001), dłuższy czas od pierwszego zastosowania leku przeciwpsychotycznego (P = 0,057) i środek przeciwpsychotyczny lek pobrany przed wprowadzeniem do badania (P = 0,001) [więcej w: przychodnia paprocany kontakt, neurolog dziecięcy radom, pedodonta warszawa ] [hasła pokrewne: obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg, densytometria cena badania ]