Skip to content

Mutacje w regionie Precore regionu wirusa zapalenia wątroby typu B u pacjentów z ciężkim i ciężkim zapaleniem wątroby czesc 4

5 dni ago

544 words

DNA HBV można było wykryć tylko metodą PCR u trzech z pięciu pacjentów z piorunującym zapaleniem wątroby. U pozostałych dwóch pacjentów (pacjentów 4 i 5), u których wystąpiło sporadyczne piorunujące zapalenie wątroby typu B, DNA HBV było niewykrywalne nawet przy zastosowaniu tej czułej metody. DNA HBV został wykryty za pomocą tej techniki u wszystkich 10 pacjentów z ostrym, samoograniczającym się zapaleniem wątroby. Sekwencja Precore w śmiertelnym zapaleniu wątroby
Figura 2. Figura 2. Prekursorowe nukleotydowe i zredukowane sekwencje aminokwasowe genomu HBV. Te 18 sekwencji dla nukleotydów od 1814 do 1858 (panel A) i 1859 do 1900 (panel B) u 3 pacjentów ze śmiertelnym piorunującym zapaleniem wątroby (pacjenci 1,2 i 3) i partner seksualny Pacjenta 3 (źródło), u 4 pacjentów ze śmiertelnymi ciężkimi zaostrzeniami zapalenia wątroby typu B (pacjenci 6, 7, 8 i 9) oraz u 10 pacjentów z ostrym, nieskomplikowanym zapaleniem wątroby (pacjenci od 10 do 19) porównywano z sekwencją wstępną opisaną przez Ono i wsp. 15 mutacje nukleotydowe i pokazano kodon stop.
Cała sekwencja nukleotydów (87 nukleotydów) regionu pierwotnego została określona przez bezpośrednie sekwencjonowanie u wszystkich siedmiu pacjentów ze śmiertelnym zapaleniem wątroby, którzy byli dodatni pod względem DNA HBV metodą PCR (ryc. 2). Mutacje znaleziono w kilku lokalizacjach w regionie. Podstawienie nukleotydowe G-to-A, które przekształca tryptofan (TGG) w kodon stop (TAG) w nukleotyd 1896, stwierdzono u wszystkich siedmiu pacjentów (dwóch z poporodowym zapaleniem wątroby po transfuzji, jeden z sporadycznym piorunującym zapaleniem wątroby i czterech z ciężkim zaostrzeniem przewlekłego zapalenia wątroby). WZW typu B) (ryc. 2). (Mutacja w nukleotydzie 1896 odpowiada temu, o którym doniesiono w innym miejscu w tym wydaniu, Liang i wsp. 20, w nukleotydzie 1898.) Oprócz tej mutacji, która wprowadziła kodon stop do regionu przedwzmacniacza, mutacja missens od A do G w nukleotyd 1838, przekształcanie izoleucyny (ATC) w walinę (GTC) i mutację A-to-T przy nukleotydzie 1846 stwierdzono we wszystkich siedmiu śmiertelnych przypadkach (ryc. 2). Sekwencja nukleotydów w wirusowym DNA od Pacjenta 3 była identyczna z sekwencją wirusowego DNA od partnera seksualnego (ryc. 2).
Rycina 3. Rycina 3. Przebieg kliniczny 64-letniego pacjenta z ciężkim zaostrzeniem przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (pacjent 9). W tabeli przedstawiono całkowitą zawartość bilirubiny całkowitej (linia przerywana) i aminotransferazy alaninowej (linia ciągła) oraz wyniki oznaczeń HBeAg, anty-HBe, HBsAg i anty-HBc IgM. Pacjent był znany z pozytywnego wyniku HBsAg i anty-HBe od 1980 roku. Żółtaczka i niewydolność wątroby rozwinęły się w listopadzie 1983 roku, DNA HBV w surowicy stało się wykrywalne przez hybrydyzację punktową, a test na IgM anty-HBc stał się dodatni. Badanie pośmiertne wykazało submasywną martwicę wątroby. Sekwencje DNA HBV w regionach początkowych badano w próbkach surowicy pobranych pięciokrotnie (27 października 1980 r., 22 lutego 1982 r., 29 grudnia 1983 r. I 24 i 25 stycznia 1984 r., Ostatnie trzy z tych pięciu okazji są reprezentowane przez jedna strzałka, ponieważ były blisko siebie). Mutacja kodonu stop przy nukleotydzie 1896 i mutacja missense z izoleucyny do waliny przy nukleotydzie 1838 znaleziono we wszystkich pięciu próbkach. NT oznacza nie testowane.
Przebieg pacjenta z ciężkim zaostrzeniem przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B przedstawiono na rycinie 3. Pacjentem 9 była 64-letnia kobieta, o której wiadomo, że jest pozytywna w kierunku HBsAg i anty-HBe od 1980 r.
[więcej w: neurolog dziecięcy radom, perspiblock forte, psychologia religii ]